ماموریت یک استاد دانشگاه در ایران (The Mission of an Iranian University Professor)
رستم عبداللهی |
۰۱ آذر ۱۳۹۷

واقعیتش چند مدتی هست که بحث های مربوط به تبادل نظر در ارتباط با وظایف دانشگاهها در زمینه اصلاح نژاد دام های بومی ایران را در کانال های تلگرام و سایر گروهای دنیای مجازی دنبال میکنم و انتقاداتی که در این زمینه به دانشگاه ها میشود را می بینم. ولی باید خدمت همه دوستان عرض کنم اساتید دانشگاههای ایران با کمترین امکانات آموزشی و تحقیقاتی تا به امروز رسالت خود را به خوبی انجام داده اند. رسالت بنده و امثال من در دانشگاه تدریس و تحقیق هست. بنده همین که بتونم دانشجویانی تربیت کنم که در داخل و خارج از کشور چه در صنعت و چه در دانشگاه از پیشتازان علم و اخلاق دنیا باشند، وظیفه آموزشی خود را انجام داده ام. یا اینکه با ۲ تا ۳ میلیون تومان گرنت در سال، بتونم ۲ یا ۳ مقاله در ژورنال های داخلی و خارجی منتشر کنم ماموریت پژوهشی خودم را انجام داده ام. کدام پروژه میلیاردی برای اصلاح نژاد دام بومی کشور به اساتید علوم دامی کشور سپرده شده است که موفق عمل نکرده اند. گرچه اگر هم پروژه تحقیقاتی نهایتا به نتیجه دلخواه ختم نشود این هم بخشی از تحقیق است.

لطف کنید از این همه انتقاد به دانشگاهها که به دلایلی مانند وضعیت اقتصادی و نگرانی از آینده کشور نشات می گیرد، دست بردارید. شما برای اصلاح نژاد کدام دامی بومی در ایران به استراتژی اصلاحی نژادی، برآورد پارامترهای ژنتیکی، ضرایب اقتصادی، شاخص انتخاب، روندهای ژنتیکی و فنوتیپی و … نیاز داشته اید که تا به امروز تحقیقاتی در این زمینه انجام نشده است. حق هر کسی هست که انتقاد کند، اما به نقات قوت دامپروری کشور هم نگاه کنید، آیا ما در حال حاضر از نظر تولید شیر، تولید تخم مرغ ، تولیدگوشت مرغ خودکفا نیستیم. تنها در زمنیه تولید گوشت قرمز مشکل داریم که ان هم به دلیل کمبود مرتع و آب در کشور است. بنده به عنوان کسی که هم در داخل از کشور ایران کار تحقیقاتی و آموزشی انجام داده ام و هم در خارج از کشور، با قاطعیت می گویم اساتید دانشگاه های ما در ایران با حداقل امکانات و کمترین توقع، بهترین ها را تاکنون انجام داده اند و به آنها دستمریزاد میگویم.

بنده به شخصه اعتقاد دارم حفظ دام های بومی و اصلاح نژاد آنها یک کار دولتی است و اینجانب به عنوان یک عضو هیات علمی تنها کاری که میتوانم بکنم نوشتن مقاله در ارتباط با اهمیت آنها و راهکارهای حفظ و اصلاح نژاد آنهاست. اگر از بنده بپرسند دامداران روستایی و عشایری که در حال حاضر با مشقت و ناچاری دام های بومی را پرورش می دهند و در پایان سال هشتشان گرو نه شان است، چه راهکاری پیشنهاد می کنید. پیشنهاد بنده این است اگر علاقه مند به ادامه حرفه دامداری هستند و امکانات لازم را دارند، فروش دام بومی و جایگزین کردن آنها با دام های اصیل یا آمیخته و پرورش به صورت نیمه صنعتی و یا صنعتی است. وزارت جهاد کشاورزی و سازمان های مرتبط برای حفظ دام های بومی ایستگاه های اصلاح نژاد و بانک های ژنی تاسیس کنند، نیرو و متخصص استخدام کند و برای حفظ و اصلاح نژاد آنها از متخصصان دانشگاهی و تحقیقاتی کمک بخواهند.

اینجانب برای اصلاح نژاد مرغ بومی، ایجاد لاین های گوشتی و تخم گذار و همچنین اصلاح نژاد گاو شیری کشور، پروژه های میلیونی و میلیاردی نوشتم و با سازمان های زیادی از کشور صحبت کردم و در تمامی موارد پروژه ها توسط متخصصان رشته تایید شدند اما وقتی به برنامه ریزی برای اختصاص بودجه میرسید می گفتند بودجه نداریم. قبول کنید حفظ و بهبود تولیدات دام های بومی از اولویت های متولیان اداره امور کشور نیست و بیخودی دانشگاه ها و اساتید دانشگاه را متهم نکنید.

کسانی که در خارج از کشور تحصیل و یا تحقیق کرده اند میدانند، اساتید بر حسب درصد وظیفه ای که دارند به اساتید آموزشی، تحقیقاتی، extension و یا ترکیبی از آنها دسته بندی می شوند. استادی که ۷۰ درصد وظیفه آن آموزشی هست در طول سال تحصیلی اگر یک درس ۳ واحدی را تدریس کنید وظیفه آموزشی خود را انجام داده است و همینظور استادی که برای تحقیقات استخدام شده است هم در سال براساس گرنت و مقاله ارزیابی می شود.  اما شما در ایران ببینید یک استادیار موظف است در یک ترم تحصیلی حداقل ۹ واحد تدریس کند و در کنار آن گرنت و مقاله برای ارزیابی سالیانه آن ضروری است. فشار کاری و محدویت های که اساتید ما برای پژوهش در داخل کشور دارند خیلی بیشتر از اساتید خارج از کشور است. لذا بنده به عنوان عضوی از این جامع دانشگاهی ایران، به آنها خسته نباشید می گویم و دست همه را از راه دور می بوسم.

 
avatar
3 Comment threads
3 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
4 Comment authors
محمد رضا منصوریانرستم عبداللهیدانشجومحمد قادرزاده Recent comment authors
جدیدترین قدیمی ترین بیشترین رای
محمد قادرزاده
محمد قادرزاده

با سلام، ضمن تقدیر از اشاره به نکات خوبی که ذکر فرمودید، در رابطه با وضعیت اصلاح نژاد کشور و بحث تقویت یا لزوم اصلاح نژاد اکثر گونه های دام بومی در ایران، بحث اولیه ماورای احساس گرایی بر سر تامین غذای جامعه یا تولید شیر، تخم و گوشت و نیازهای جامعه به فرآورده های لبنی است که به نظر من با توجه به پتانسیل بیشتر دامهای صنعتی که سالیان دراز بر روی آن ها انواع و اقسام استراتژی های اصلاحی نژاد پیاده شده بسیار بهتر می توانند حجم عظیم نیاز جوامع به غذا را تامین نمایند و البته هرگز… بیشتر

دانشجو
دانشجو

با سلام
واقعا با بودجه های ناچیز دانشگاهها نمی توان کار خوب یا کاملی برای پایان نامه یا دام بومی انجام داد

با تشکر

محمد رضا منصوریان
محمد رضا منصوریان

سلام از ابراز نظر و بیان دیدگاه های شما بسیار خوشحالم. بایستی در موقعیت شما بود ( تدریس در دانشگاه، مشاور مرکز اصلاح، مشاور لاین و …) و بر مقالات ارائه شده در سطح کشور؛ اشراف داشت و بعد اظهار نظر کرد. گاهی اوقات بعضی دیدگاه ها و اظهار نظر ها؛ برای افرادی که جوانی، زندگی و آرامش خود را فدای همین نگرانی ها کرده اند و اصولاً زمانی از اصلاح نژاد حرف زدند ( و حتی عمل کردند!!) که تعداد اساتید تخصصی اصلاح نژاد در کشور به تعداد انگشت های یک دست هم نمیرسید!!!!!!!! ممکن است موجبات رنجش و… بیشتر